تبلیغات
Science&Technology - همه روزهای اینترنتی من

همه روزهای اینترنتی من

نویسنده :سعید
تاریخ:جمعه 26 تیر 1388-09:46 ب.ظ

منبع : بایت روزنامه خراسان

رفتهای سمت رایانه روشنش کردهای و کانکت تو...دی دی دی دی دی دی(این مثلا صدای وصل شدن به اینترنت است!)صدایی که شنیدنش حالت را جا میآورد و بعد، یکراست رفتهای ایمیلت را باز کردهای و دیدهای که رسیده، بعد هم ذخیرهاش کردهای و تا 10 دقیقه طلاییت تمام نشده سر زدهای به وبلاگت، که آخجون یک کامنت جدید، به آدرس آدمی که کامنت گذاشته رفتهای و ... اینجا چه خبر است، لینک دونیاشپر است از آدمهایی که دوست داشتی توی جهان مجازی پیدایشان کنی. صفحهها را تند و تند باز کردهای و ذخیره که بعدا بخوانی، یک صفحه دیگر و سری زدهای به گروهی که چند وقتی است عضوش شدهای که ایداد بیداد من فقط 12 ساعت و بیست و دو دقیقه نبودم چه همه اتفاق افتاده این جا! چند جا سر زدهای چند نفر را Add کردهای و جواب بعضیها را دادهای!هم زمان سایت عکس عزیزت را باز کردهای و رفتهای توی قسمت مورد نظرت و کلیک کردهای و منتظر شدهای با این سرعت پائین، یکی یکی عکسها باز بشوند، زیر لب هم چندتایی حرف جانانه به خط تلفن و فیبرنوری و ماهواره و این جور خزعبلات که نمیدانی تقصیر کدامشان است! بعد رفتهای سراغ گروه و اطلاعیه جدید مدیر گروه را خواندهای و آخرین مهلت تحویل پروژهها را دیدهای و تغییر تاریخ بعضی از امتحانات را ذخیره کردهای و ... هنوز کلی کار مانده، هنوز خوب روی صندلی و پشت مانیتور جاگیر نشدهای که 10 دقیقه تمام میشود و صدایی از آشپزخانه میآید که: «باز که تلفن مشغوله....» ظرف چند ثانیه DC شدهای . حالا حسابش را بکن یک روز از خواب بیدار میشوی و میروی که مثل هر روز به زندگیات برسی زندگی حقیقی و مجازی، مثل هر روز دکمه پاور، کانکت تو و ... هر چه منتظر میشوی صدای مورد نظرت را نمیشنوی ، خطا میدهد خطای شماره 574، خطای شماره 746 ، خطای... ، میفهمی که مشکل از جای دیگری است کارت اینترنتت را چک میکنی ، زنگ میزنی ISP میگوید که اتصال حالا حالاها قطع است، شاکی شدهای انگار چیزی را گم کرده باشی، اعصابت به هم میریزد ، امروز آخرین مهلت انتخاب واحد است و این 5-6 واحد لعنتی باید پاس شود، استادت قرار بوده جواب ایمیلت را بدهد تا تکلیف نمرهات روشن شود، برادرت منتظر است تا کارت ورود به جلسه کنکورش را برایش بگیری، امروز اعلام نتایج آزمون استخدامی بوده و نتایج را روی سایت زدهاند . هیچ کارتی جواب نمیدهد از اینترنت هوشمند هم کاری ساخته نیست، شال و کلاه میکنی بروی کافینت که هم اینترنتش پرسرعت است هم کسی بالای سرت نیست. دم در کافینت میخواهی وارد شوی که یک نفر میگوید آقا قطع است، اینترنت امروز کلا قطع است هر کاری دارید بگذارید برای فردا، شاید هم پس فردا ! هنوز موضوع برایت هضم نشده، دلت بهم میخورد، سرت گیج میرود، فکر اینکه انتخاب واحدت چه میشود، کارت ورود به جلسه برادرت را چه میکنی، بالاخره استاد نمره داد یا نه، جواب آزمون چه شد ؟! همه این ها مثل خوره میافتند به جانت و تو ماندهای که توی این دنیا بدون اینترنت باید چه کنی... این که تو یک دانشآموز باشی یا دانشجو، کارمند بانک باشی یا مهندس یک شرکت، برنامه نویسباشی یا گرافیست یا مدیرعامل یک موسسه، استاد دانشگاه یا منشی یک آدم بیحال یا کارت به بازار جهانی مربوط باشد(که تکلیفت مشخص است، یک روز بدون اینترنت یعنی کار تعطیل یعنی یک روز آویزان، یعنی کارعقب افتاد) اگردانشجو باشی که به اینترنت مثل نان شبت نگاه میکنی که نبودنش میشود سوهان روحت، مخصوصا اگر مهلت تحویل پروژهات نزدیک باشد، اگر هم آدمی باشی که بود ونبود اینترنت برایت خیلی فرقی نمیکند نبودش را احساس نمیکنی. فقط وقتی بعد از چند وقت که از چشمه دور بودی به آن برسی میفهمی که چقدر به بودنش احتیاج داشتی و نبوده، چقدر میتوانسته بودنش برایت موثر باشد و نبوده و تو نبودنش را نفهمیدهای فقط همین! ماجرای نبود اینترنت را که در بالا اینگونه که به تصویر کشیدهایم، شاید برای افراد کمی صادق باشد و برای شما اینگونه نباشد. بودن و نبود اینترنت در زندگی خیلی از افراد جامعه ایرانی هنوز به یک امر حیاتی تبدیل نشده است اما با پیشرفت هر روزه فناوری اطلاعات، میزان وابستگی افراد به این پدیده بیشتر میشود و روزی خواهد رسید که نبود اینترنت را با نبود هوا بتوان مقایسه کرد. امیدواریم که برای آن روز آماده باشیم.

دکتر جلالی: انگار وزارت ارتباطات مسئولیتی در حوزه گسترش IT در خود نمیبیند

شاید برای شما بارها این اتفاق رخ دادهباشد که روزی را مجبور باشید بون اینترنت سپری کنید، نمیدانیم در این روز بر شما چه خواهد گذشت و چقدر در انجام کارهایتان دچار مشکل خواهیدشد، ولی خوب این را میدانم که برای پدر IT ایران در این روز اتفاقی رخ نخواهدداد. در ادامه میتوانید با ما و حرفهای او در این زمینه همراه باشید. برای اولین سوال ایران را یک روز بدون اینترنت چگونه توصیف میکنید؟

اتفاق بزرگی نخواهد افتاد، چون بنده اعتقاد دارم اینترنت در زنئگی ما هنوز به عنوان یک پایه اصلی و محور اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در نیامدهاست.

چرا؟

چون اعتقاد من بر این است که اینترنتی که ما داریم با آن اینترنتی که در جهان است، به لحاظ پهنای باند محدودی که داریم اصلا اینترنت به حساب نمیآید. به عبارتی یک سری اطلاعات را داریم با آن جابجا میکنیم و اگر اینترنت هم نباشد، میتوانیم با تلفن و دیگر ابزارها آن کار را انجام بدهیم و دچار مشکلی هم نخواهیمشد. ما هنوز در مسائل اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به اینترنت گره نخوردهایم و حتی دانشگاههای مجازی ما با وجود اینکه باید وابستگی زیادی به اینترنت داشتهباشند، به دلیل کمبود پهنای باند دسترسی مناسب را ندارد و به این ترتیب اگر روزی اینترنت در ایران قطع شود اتفاق خاصی رخ نخواهد داد و این در حالی است که اگر روزی اینترنت در سنگاپور قطع شود، اقتصادشان فلج میشود و کاراییشان را از دست میدهند و بهترین حالت برایشان این است که کشورشان را تعطیل کنند.

پس با این حساب شما عدم وابستگی به اینترنت را در ایران به دلیل کمبود پهنای باند میدانید؟

بله، نکته اساسی همین پهنای باند است. امروز اگر هر خانوادهای با پهنای باند کمتر از یک مگابیت در ثانیه به اینترنت وصل باشد، یعنی اینترنت ندارد، چرا که میزان متوسط مصرف یک خانواده طبق استانداردهای جهانی باید 80 مگابیت در ثانیه باشد. ما در کشوری زندگی میکنیم که به 128 کیلوبیت در ثانیه میگوییم ADSL یا اینترنت پرسرعت که این اینترنت با فهم بینالملل با روزبهروز دارد فاصله بیشتری میگیرد که این بسیار خطرناک است. البته همین مقدار هم که در حال حاضر ارائه میشود، گاهی سرعت آن پایین است و برای کاربران قابل استفاده نیست.

برای حل این مشکل چه پیشنهاداتی دارید؟

برای حل این مشکل باید برخی از کشورهای اروپایی و آسیایی را مخاطب قرار بدهیم. بهعنوان مثال در فرانسه بیشتر 30هزار مگابیت در ثانیه به اینترنت وصل هستند و بهطور کلی در سراسر جهان پهنای باند درحال گسترش است، بهطوری که درحال حاضر 500 میلیون کاربر به اینترنت پر سرعت متصل هستند درحالیکه ما یک صدم جمعیت جهان را دارا هستیم و باید همین امروز حداقل 5 میلیون کاربر در کشور ما به اینترنت پر سرعت دسترسی داشته باشند، اما این عدد درحال حاضر حدود 200 تا 250 هزار نفر است. یعنی فاصلهای که ما را بهشدت از اینترنت پرسرعت جدا میکند و این جدایی خطرات زیادی را برای اقتصاد ما بهدنبال خواهد داشت. متاسفانه در کشور ما فناوری اطلاعات بَزَکی بیش نیست و هنوز با وجود اینکه نهادها و مردم بهضرورت وجود اینترنت رسیدهاند، هنوز مسئولان بهضرورت این موضوع دست نیافتهاند. امروزه ما باید به سمتی برویم که اینترنت رایگان شود، چرا که با این رویه مردم رشد میکنند و اطلاعاتشان افزایش مییابد و اقتصاد رشد خواهد کرد و در نتیجه متناسب با اصل 44 و چشم انداز 1404 پیش خواهیم رفت.

با این حساب میتوان از صحبتهای شما به این نتیجه دست یافت که آیتی در ایران هنوز متولی ندارد؟

بله، بهظاهر وزارت ارتباطات مسئولتی در حوزه گسترش آیتی در خود نمیبیند و تمام کار این وزارت خانه، توسعه تلفن همراه و ثابت شده است! ما در حوزه گسترش آیتی در کشور هیچ مسئولی نداریم و در حال حاضر این مبحث روی هواست! زمانی، پاسخگویی در این زمینه خواهیم داشت که یک وزارتخانه بیاید مدعی بشود که مسئولیت زیرساخت شهرهای الکترونیکی را برعهده میگیرد. ما اگر پهنای باندمان را گسترش بدهیم، حتی افراد بیسواد هم میتوانند با استفاده از صفحات لمسی روی نقشه به مکانهایی که میخواهند دسترسی پیدا کنند و نیازی نیست که یک نفر از شیراز به مشهد بیاید و اینجا سرگردان هتل باشد، بلکه میتواند از قبل مکان را هماهنگ کند.

به نظر شما، ما اگر پهنای باند را در ایران گسترش دهیم، این استفاده بهینهای که شما میگویید رخ خواهد داد؟

ببینید ما باید اول استفاده بهینه را تعریف کنیم، اگر مقصود ما تجارت باشد پس امروز اینترنت پر سرعت این امکان را برای بازرگان ما به وجود میآورد که کالای خود را بهصورت ویدیویی به مشتری خارج از کشور نشان دهد، یا یک معلم در تهران بتواند به یک دانشآموز در امارات متحده به صورت آنلاین درس بدهد و شاگرد را در آنجا ببیند، افراد مختلف میتوانند بیایند در مغازههای مجازی و خریدهای متفاوتی داشتهباشند، اگر ما اینها را بهینه بدانیم بهطور قطع برای شهروندانمان باید بستر را فراهم کنیم. اما اگر بخواهیم مثل این 10 سالی که نگران بودیم، همیشه نگران مردم باشیم که مبادا از این اینترنت در جای مناسبی استفاده نکنند و خودمان این دغدغه که شاید استفاده نکنند در ذهنمان باشد، هیچ وقت رشد نمیکنیم. ما باید یا خودمان تجربه کنیم یا تجربه دیگر کشورهای دنیا را آیینه خود قرار بدهیم و از تجربهشان استفاده کنیم. کشوری مثل مصر اینترنت را رایگان ارائه میکند اما در کشور ما با این همه منابع نفتی هنوز اینترنت در بر دارنده هزینههای بسیاری است و این نشان از آن دارد که ما ذهنمان در جامعه اطلاعاتی قرار نگرفته و هنوز فکر میکنیم که تمامی کارها را دولت باید برای مردم انجام دهد و او باید بگوید که این کار را انجام بده و آن را نه! جامعهای که به سمت جامعه اطلاعاتی پیش میرود مجبور است که بسیاری از کارهایش را خودش انجام دهد! دولت فقط باید پهنای باند زیاد را بدهد و مکانیزمهای عملیاتی را به وجود آورد که در درون به منافع ملی ضربه نخورد. دولت باید هدایت و حمایت کلان را داشته باشد و کارهای جزئی را به بخش خصوصی بسپارد. به نظر من باید در هزاره سوم چند چیز را در نظر بگیریم، نیاز امروز بشر تنها غذا، هوا، آب و نور نیست، این نیاز فطری بشر است و نیاز امروز، ارتباطات، قدرت ریسک داشتن، درک جهان مجازی، استفاده از ارتباطات بینالمللی و پژوهشهای جهانی، تعامل با جهان و تفکر جهانی است. اگر به این نکات رسیدیم در این جهان زنده خواهیم ماند اگر نه همواره این گردش را خواهیم داشت که رایانه بد است، فکس بد است، تلفن بد است، چون میتوان از آن چیز بد فرستاد!

دكتر ناصری: اگر مقـوله را به وزارت ارتبــاطات واگذار كنند مشكل حل خواهد شد

پس از شنیدن صحبتهای دكتر جلالی بر آن شدیم تا گفتوگویی را هم ترتیب دهیم با رییس امور زیربنایی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات. دكتر ناصری بر خلاف نظر دكتر جلالی بر این عقیده بود كه روزهای ایرانی به اینترنت وابستگی بسیاری دارد. چنانچه راغب به شنیدن یا دانستن چند وچون این وابستگی هستید میتوانید در ادامه ما را همراهی كنید. برای اولین سوال لطفا شما هم یك روز بدون اینترنت در ایران را بریمان توصیف كنید!

یك روز بدون اینترنت در ایران عملا یعنی اینكه ما ارتباطمان را به یك سوم كاهش دهیم چون اطلاعرسانی ما در بستر شبكه است و ما دچار مشكل خواهیم شد.

یعنی با این حساب ما در اطلاع رسانی دچار مشكل خواهیم شد؟

بله، دو سوم توان اطلاع رسانی را از دست میدهیم.

این دو سوم را بر اساس آمار مطالعاتی ارائه میكنید؟

نه، بر اساس یك آمار مطالعاتی نیست، بلكه این استنباط من بود. اما میدانم كه حجم بسیاری از انتقالات در شبكه انجام میشود

ولی خیلیها میگویند كه با توجه به كمبود پهنای باند در ایران، اگر ما روزی اینترنت نداشته باشیم، با مشكل خاصی روبرو نخواهیم شد؟!

ببینید من متوجه منظورتان از نظر كمبود پهنای باند نمیشوم! اگر نظرتان كمبود كاربر است كه در منطقه خاور میانه بیشترین كاربر را داریم!

منظور یا یعنی من این بود كه ساعتها پای اینترنت باید چرت زد تا فایلی دانلود شود!

البته نه در این حد نیست كه خوابتان ببرد. ولی ما در تمامی دانشگاههایمان اینترنت داریم و دانشگاهای مجازی از این طریق، مدیریت میشوند.

پس بهعنوان یك مدیر در حوزه آیتی پهنای باند ایران را میپسندید و قبول دارید؟

نه! ما از حد مطلوب خیلی فاصله داریم! مشكل پهنای باند نیست، مشكل این است كه برای ما هزینه پهنای باند زیاد است و مخابرات جایی سرمایهگذاری میكند كه برایش درآمدزا باشد. ما در كشور، درحال حاضر از نظر فیبر مشكلی نداریم و شبكه ایجاد كردن كار سختی نیست! مشكل هزینه پهنای باند است كه نسبت به درآمدهای سبد خانوار در ایران بسیار بالاست.

چرا برای این هزینه فكری نمیكنید؟

ما در این زمینه خیلی راغب بودیم كه كارهایی انجام بدهیم و طی جلساتی هزینه را پایینتر هم آوردیم، منتها درحال حاضر این وظیفه سازمان تنظیم مقررات است كه بهجد، این مباحث را دنبال كند. البته من فكر میكنم كه اگر این مبحث به بخش خصوصی واگذار میشد در نتیجه رقابت اپراتورها اتفاقاتی رخ میداد، البته در جریان باشید كه چنین كاری در دستور كار هم هست. البته نكته دیگری هم كه وجود دارد این است كه خدماتی كه شركتها و ادارات ما ارائه میدهند خدمات ضعیفی است و همین موضوع استقبال عمومی را از اینترنت كاهش داده است. كه به مرور زمان امیدواریم این مشكل هم حل شود.

مرور زمان را شما چقدر میبینید؟

بر اساس چشمانداز باید پیش رویم، چرا كه ما باید در منطقه، طی 5 سال باقی مانده میان 28 كشور دوم شویم

فكر نمیكنید برای طی كردن این مسیر در طی 5 سال، ما نیاز به نهادی متولی داریم؟

بله، متاسفانه همین اتفاق افتاد و آقای احمدینژاد 4 شورا برای این مقوله بدون توجه به نظر مخالف ما گذاشتند! بهنظرم جایی باید سیاست گذاری موضوع را برعهده بگیرد، كه غیر وزارت ارتباطات هر انتخاب دیگری بشود اشتباه است. بالاخره یك وزارتخانه است و باید سیاستگذاری كند، ولی همهچیز در دست مخابرات است. به نظر من اگر مقوله را واگذار كنند به وزارت ارتباطات مشكل حل خواهد شد.

سیر تکاملی اینترنت در ایران

در یک نگاه کلی به روند تغییرات و رشد اینترنت در ایران میتوان به موارد ذیل اشاره کرد؛ سال 1368 مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات(IPM) برای ایجاد و اداره پروژههای تحقیقاتی و نیز برقراری تماس علمی بین دانشگاههای ایران و موسسات بینالمللی آغاز بکار کرد. در سال 1371، تعداد کمی از دانشگاههای ایران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان، توسط مرکز تحقیقات فیزیک نظری و از طریق پروتکل UUCP به اینترنت وصل میشوند تا با دنیای خارج ارتباط ایمیلی برقرار کنند. سال 1372، مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات، بهعنوان تنها نهاد ثبت اسامی دامنه «.ir» در ایران به رسمیت شناخته میشود. این دامنه، برای هویت ایرانی در فضای اینترنت است. در سال 1373، موسسه ندا رایانه تاسیس میشود. پس از راهاندازی اولین بولتن بورد (BBS)، در عرض یک سال،اولین وب سایت ایرانی داخل ایران راهاندازی میشود. همچنین، این موسسه روزنامه «همشهری» را به زبان فارسی در اینترنت منتشر میکند، که این اولین روزنامه رسمی ایرانی در وب محسوب میشود. در همین سال بدنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره کانادایی«کد ویژن» (Cadvision)، موسسه ندا رایانه فعالیت بازرگانی خود را بهعنوان اولین شرکت خدمات سرویس اینترنتی (ISP) آغاز میکند. سال 1374، مجلس شورای اسلامی، تاسیس شرکت «امور ارتباطات دِیتا» تحت نظر شرکت مخابرات ایران را تصویب میکند و مسئولیت توسعه خدمات دیتا در سطح کشور را بهصورت انحصاری در اختیار آن شرکت قرار میدهد. در سال 1376، خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران IRNA وب سایت خود را از طریق شرکت مخابرات انگلستان انتشار میدهد و بعدها، آن را به آمریکا منتقل میکند تا بوسیله وب سرور شرکت GPG منتشر شود. سال 1377، پروژه یونیکد در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیک و همکاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف تحت عنوان «فارسی وب» آغاز میشود. هدف پروژه این است که با گنجاندن کامل و جامع الفبای فارسی در استاندارد یونیکد، نشر فارسی در رایانه، بهخصوص در اینترنت و وب، استاندارد شود و مشکل قلمهای(فونت) غیر استاندارد موجود در نرمافزارهای ایرانی حل شود. سال 1379 شرکت IranGate.net در شهر اصفهان تاسیس میشود تا بهعنوان یک ISP خدمات اینترنتی را بطور اختصاصی به شهرهای پر جمعیت غیر از تهران ارائه دهد. در پایان همین سال ایران بهطور رسمی عضو کنسرسیوم «»»»یونیکد میشود. در سال1380، برای اولین بار پدیده وبلاگ نویسی در ایران آغاز میشود. درست یک سال بعد، بنا بر آمار غیر رسمی تعداد وبلاگ نویسان از مرز ۱۵۰۰۰ نفر میگذرد. سال 1381، اولین سرویس وبلاگ نویسی ویژه فارسی زبانان در وب سایت Persianblog.com در ایران آغاز به کار میکند. هدف تیم ارائه دهنده این سرویس مجانی ایجاد محیطی کاملا فارسی از جمله متننویس سازگار با زبان فارسی، تقویم شمسی و سیستم نظرخواهی فارسی، و متمرکز نمودن وبلاگ نویسان فارسی زبان در یک سایت و در نتیجه افزایش بینندگان این وبلاگها است. در سال1382، حدود 6 سرویس وبلاگ فارسی دیگر در فاصله سالهای 1382 تا 1385 شکل میگیرد و در حال حاضر حدود دو میلیون بلاگر ایرانی در وب حضور دارند که براساس آمارگیرهای اینترنتی معتبر 120 هزار وبلاگ را فعال محسوب میکنند. جالب است بدانید، ایرانی در فاصله سالهای 1382 تا 1384 چهارمین زبان وبلاگستان جهان را دارا بودند، این رتبه در حال حاضر به جایگاه دهم تنزل پیدا کرده است . در سال 1383، طرح تکفا به عنوان اولین و مهمترین طرح دولت ایران در زمینه توسعه کاربرد فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی با بودجهای حدود یکهزار میلیارد ریال به اجرا در میآید. سال1384، جنجالیترین بحث سال 1384 در زمینه اینترنت در ایران اجرای سیاست فیلترینگ سایتهای اینترنتی غیر مجاز و خلاف موازین اخلاقی و اسلامی بود. در سال 1385، طرح ساماندهی وب سایتها و وبلاگها توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مهمترین اقدام دولت در زمینه اینترنت به شمار میرود. طبق قانون همه سایتهای ایرانی موظف شدند که نام سایت خود را در این پایگاه ثبت کنند. از سال 1386 به بعد با ارائه بیشتر و ارزانتر خدمات اتصال به اینترنت از سوی شرکتها، استقبال مردم به استفاده از جهان مجازی بالا رفته است و در حال حاضر ضریب نفوذ اینترنت در ایران هرچند با سرعت پایین آن، رقم قابل توجهی دارد. استفاده و تمایل کاربران به سایتهای اجتماعی که وقت زیادی را نیز از آنها میگیرد و همچنین جذابیتهای زیادی را دارد، در این سالها افزایش پیدا کرده و همه این موارد و تاریخچه بیانگر وابستگی اجتماع ایرانی به جهان وب است. حال اگر روزی بیاید و این ارتباط به هر دلیلی قطع شود، نمیدانم شما با آن چه برخوردی خواهید داشت. در این بین برخورد مسئولین نیز قابل تامل خواهد بود.





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo